Mijn gedichtendebuut

Mijn gedichtendebuut. Live vanuit de trein.

—

Een jongetje van een jaar of vier zit op het bankje naast spoor twee
Een man en vrouw staan vlakbij
Zij zegt “achterlijke kwal” tegen hem, stapt in de auto en rijdt weg
Hij loopt naar het bankje naast spoor twee
En zegt: “Sam, kom je mee? Want mama, die gaat weg.”

—

Spioneren door de spiegeling van het raam
Van treinstel vijf-zes-twee-acht
En zonder dat ik het verwacht
Kijkt ze terug
En hebben we oogcontact

—

In Beilen stapte ze in
En nog vóór Assen was ze weg
Maar d’r parfum bleef tot
Groningen Centraal in onze coupe.

—

Een spoorwegovergang
Is vanuit de trein
In een flits voorbij
Maar voor de gewone burger
langs het spoor
Een tijdrovend karwei.

—

Het meisje met de appelkoeken, koffie, chocomel,
Marsen en Snickers
Voelt aan het geschommel van de trein
Dat we er al bijna zijn