J.P.

Vanavond keek ik naar Lingo. Lingo is het soort programma dat ik alleen kijk als ik met een bord kleffe macaroni op de bank zit en te moe ben om de afstandsbediening te pakken. Lucille Werner kondigt de twee teams aan. Twee jonge meiden aan de ene kant, twee oude vrouwen aan de andere kant. Een van de vrouwen ‘is werkzaam bij de NS’, de ander heeft een typschool: het belooft weer een spannende aflevering te worden.

Zes minuten later durf ik al bijna niet meer te kijken. De twee jonge meiden staan met 95 punten tegen nul punten behoorlijk voor op ‘die van de NS’ en ‘die met die typschool’. Een van de twee jonge meiden is nogal gelukkig als ze bal vierendertig uit de ballenbak grabbelt – dat spel met die ballen begrijp ik nooit. ‘Die van de NS’ en ‘die met die typschool’ kijken wat verbouwereerd (LINGO!) toe.

Dan komt het tienletterwoord. Een van de jonge meiden raadt het in een keer: neologisme. Lucille Werner werpt een wanhopige blik in de camera en na de tekst: “Ik vind het wel pittig, J.P.” begint een mannenstem over het woord ‘neologisme’. “Een neologisme is een nieuw gevormd woord, zoals ambulanceklever”, zegt J.P. Zijn stem ebt langzaam weg en de twee jonge meiden gaan verder met het behalen van hun winst.

J.P. is een lopende encyclopedie. J.P. weet zelfs van de ingewikkeldste tienletterwoorden wat ze betekenen. Het fascinerende van J.P. is dat hij nooit in beeld komt; vanuit zijn donkere hol onder de studio laat hij zijn intellect aan Nederland horen. Tienduizenden mensen –waarbij ik vooral denk aan verveelde huisvrouwen en geranium-oma’s- leren elke dag weer bij van J.P. terwijl ze hem op straat nog niet zouden herkennen.

Ik zou natuurlijk “J.P. + lingo” op Google in kunnen typen. Ongetwijfeld heeft de zoekmachine dan binnen enkele nanoseconden miljoenen resultaten voor mij. Maar ik doe het niet. Ik wil niet weten hoe J.P. eruit ziet. Lingo’s enige aantrekkingskracht op mij is J.P. Misschien is hij wel zó dik dat hij helemaal niet in beeld past, kan ik nu nog denken.

De twee meiden winnen ruim vierhonderd euro. ‘Die van de NS’ en ‘die met die typschool’ zijn blij dat ze meegedaan hebben. Mijn macaroni is op en ik heb weer energie om de afstandsbediening te pakken.

Gauw zappen.